Bu güne kadar hayatıma gercek anlamda beş insan girdi.

Ben çok zor severim abi olsun kardeş olsun arkadaş olsun sevgili olsun ne yerine koyacaksam. Çocuklugumdan bu zamana kadar beş kişi benim yüreyimde yerini aldı. Şu an saat 23:16 ve korkularımla yüzleşiyorum. En büyük korkum şu an hayatımda olan sevdiğim dostlarım var acaba onlarıda kaybedermiyim korkusu. Yeniden acı yaşarmıyım, bilmiyorum ama korkuyorum işte. Yaşayacağım diye bir şey yok ama bu bende yer etmiş.Mutlu olamamaktan korkuyorum. Beynimde binlerce tilki dolaşıyor ve hiç birinin kuyrugu birbirine deymiyor nedense. Dostlarım siz de gitmeyin olurmu ve sizlerin üzüldügünüzü görmeyim tek dilegim bu. Bu böyle olursa bende mutlu olurum,hep beraber mutlu oluruz. Bunlar içimden geldigi için yazıyorum. Çünkü ben içimi hep kağıda kaleme dökerim.EEE Şimdi bilgisayar var artık klavye ile size döküyorum içimi…
DOST
Bir küçük söz derinden yakarsa içinİ, dost bildigin insan anlamaz dökme içini. Bir kağıt kalem al yaz yazabildiğini.İşte o gerçek dosttur. Sen yazdıkca o

AĞLAR…