Bunalım:(Depresyon)

Bu aralar bunalım(depresyon) dönemi yaşıyorum. O kadar yanlız ve sahipsiz hissediyorum ki kendimi , bu duygu nasıl anlatılır bilemiyorum. Tek bildiğim herşeyden uzak olduğum. Yazı yazamıyorum , odama kapanıyorum sigara üstüne sigara içiyorum. En çok sevdiğim şeyleri yapamıyorum şiir yazamıyorum , resim çizemiyorum. Bu durum ne zamana kadar sürecek onuda bilmiyorum.

Çocukluğumdan beri huzur nasıl birşeydir unuttum. Geceleri huzurlu uymayı çok isterdim , malesef her gün yeni bir olay olduğu için huzurlu uyumak imkansız denebilir. Bir kuyu olsa başımı içine sokup saatlerce bağırsam diyorum. İnsanın kendini sahipsiz arkasız hissetmesi kötü bir durum , ben bunu hep hissediyorum. Şu an içimden ne geliyorsa yazıyorum saçma bulmazsınız yada sıkılmazsınız inşaallah…

Dün gece deli gibi ağladım rahatladım belki hıçkıra hıçkıra ağlamak güzel. Çoğu insan göz yaşlarını saklar ben saklayamıyorum her şeyi açık açık yaşıyorum saklamadan. Belki de tek suçum bu saklayamamak… Ağlamak gücsüzlük değildir yanlış anlamayın. Ben gücümün olduğunu biliyorum , güçlü olmasam katlanamazdım böyle bir hayata…

Çocukken babam bağırır çağırır dı , ben de yorganı başıma çeker bitsin artık diye ağlardım huzur isterdim çocuk aklımla ve hala huzur istiyorum. Demek oluyorki huzur beni bulamıyor , ama ben yinede umudumu kaybetmedim o huzuru bulana kadar ağlayacağım… Belki huzuru bulduğum da kahkahalarla gülmenin tadını anlarım…

zincirli&gece

Yine yalanlarla dolu güne merhaba diyerek uyandım. Her gece uyanmasak diyerek yatıp, sabaha gözlerimi açıyorum. Yanlızlığı çayım ve sigaramla paylaşıp bilğisayar başına geçiyorum biraz müzik dinleyip biraz beynimdekileri boşaltmak için. Bazen de sıkılıp dışarı çıkayım  diyorum, tek başına dolanıp duruyorum öyle parklarda dinlenip yeniden yürümeye başlıyorum. Her şey boş geliyor artık, seviyorum diyenler aşığım diyenler. Çünkü bir gün onlarda yalana karışıp yok oluyorlar. Nede olsa yalan dünya değil mi?
Hayat devam ediyor diyerek yola devam ediyoruz. Yaşadığımız anları yeniden yaşıyoruz şu hayatta. Bazen bıkkınlık geliyor. Diyoruzki sıkıldık artık yaşamak bu mu? Karşımıza bir çok insan çıkıyor, kimi iyi kimi kötü… İstesekte istemesekte kanıyoruz tatlı diline, acaba diyoruz mutlulukmu kapımızı çaldı. Zaman geçiyor diyoruz işte  bu sevgi bu, tatlı tatlı bakışırken kayboluyor mutluluk, ucup gidiyor kanatlanıyor. Tekrar yanlızsınız. Bende yanlızım işte…
Beni tek terketmeyen çay ve sigara, hep yanımdalar ağlarken, düşünürken, yanlızken…Üç dört senedir bunlar beni hiç terketmediler. Adım zincirli soyadım gece. Hüzün dolu gece zincirli seda birlikteler…

Aglamak İstiyorum(hayatımdan)

Bu güne kadar hayatıma gercek anlamda beş insan girdi.

Ben çok zor severim abi olsun kardeş olsun arkadaş olsun sevgili olsun ne yerine koyacaksam. Çocuklugumdan bu zamana kadar beş kişi benim yüreyimde yerini aldı. Şu an saat 23:16 ve korkularımla yüzleşiyorum. En büyük korkum şu an hayatımda olan sevdiğim dostlarım var acaba onlarıda kaybedermiyim korkusu.
Devamını Oku